Hawaii: De ultieme test voor triatleten en een vlam die oplaait
Deze blog is geschreven door Heleen moes. Heleen moes is sinds dit vorig jaar is Heleen Moes een ambassadeur van ons merk en heeft dit jaar voor het eerst een pro licentie triatlon.
Deze dagen ben ik met mijn vriend mee naar Hawaii. Het walhalla, het paradijs, het alles voor langeafstandstriatleten. Voor vertrek was ik wat sceptisch, want ik vind het bizar dat al die atleten (inclusief ikzelf) hierheen vliegen. De hoge prijzen voor overnachtingen en inschrijfgeld maken het er niet makkelijker op. Het is een flinke investering voor één race. Voor één triathlon. Maar, het is wel het WK. Hét WK IRONMAN. Een brute race vanwege de extreme hitte en luchtvochtigheid. Voor mijn vriend is deelnemen een droom die hij koestert sinds hij begon met triathlon. En ik ga mee.
Omdat triathlon ook mijn grote passie is, ben ik stiekem best benieuwd naar deze wedstrijd. Een week in de zon, een azuurblauwe zee en een vakantie klinken sowieso goed. Voor mij is het ‘offseason’ en geniet ik hier van ongedwongen lopen, fietsen en zwemmen.
Op de eerste dag kreeg ik na het fietsen wat hoofdpijn. Ik zocht naar verklaringen en vroeg me af of het door mijn voeding of vochtinname kwam. Daarom besloot ik te testen hoeveel vocht ik verlies. Ik woog mezelf voor en na een hardlooprondje. Na 45 minuten rustig dribbelen kwam ik 1,5 kilo lichter en zo rood als een tomaat terug. Ik had mijn vochtverlies op 1 liter per uur geschat, maar het bleek het dubbele te zijn. Daar kwam die hoofdpijn vandaan. Ik dronk veel te weinig.
Het is altijd belangrijk om je goed voor te bereiden op het klimaat waarin je traint of racet, en daar een plan voor te maken. Dit geldt ook voor trainingen. Zeker in zulke extreme omstandigheden. Nu ik mijn vochtverlies weet, kan ik mijn voeding en hydratatie aanpassen. Ik verleng mijn isotone BYE-sportdrank naar een hypotone variant, zodat ik meer vocht kan drinken en mijn koolhydraatinname in balans blijft.
Met die aanpassingen geniet ik de rest van mijn tijd hier van zorgeloos trainen en een heerlijke vakantie. De natuur is onbeschrijfelijk mooi, en overal zie je fitte mensen die allemaal triatlonfanaten zijn. De sfeer van het evenement is aanstekelijk.
Mijn vriend beleefde een zware racedag. Het kwam vooral aan op mentale kracht, maar hij haalde de finish. Hij is nu vastberaden om over twee jaar revanche te nemen wanneer het WK weer op Hawaii is.
Voor mij was het indrukwekkend om te zien hoe zwaar deze wedstrijd is. Een WK vol gepassioneerde atleten heeft een vlam in mij doen ontsteken. Ik zou hier zelf ooit willen staan, als proftriatleet. Voorbereid, in elk geval, door te testen en te leren van mijn voeding.
